بالاخره یاد گرفتم  که فقط خودم باشم، و چه احساس معرکه ای  است.
تا جایی  که در خاطرم هست، من فردی متکی به دیگران بوده ام. همیشه نهایت تلاش خود رابرای جلب رضایت دیگران می کردم.وقتی پای افراد دیگر پیش می آمد،آنها را مقدم تر از خودم قرار می دادم، حتی اگر نیازهای خودم فدا می شد.به شدت برایم مهم بود که دیگران در مورد من چه فکری می  کنند.سعی  می کردم  دوست همه باشم....